78 درصد از خریداران می گویند "به نظر می رسد" تصمیم به خرید آنها می گیرد - آیا خرید شما تایید می شود؟

من بارها و بارها متوجه همین موضوع می شوم. مردم فقط چند ثانیه به یک محصول، یک پست یا یک صفحه می‌دهند، سپس ادامه می‌دهند. قبل از اینکه کلمات فرصت پیدا کنند، نگاه حرف زدن را انجام می دهد. وقتی آنلاین خرید می کنم، همه سطرها را یکجا نمی خوانم. من تصویر، طرح بندی، فاصله و پیام اصلی را اسکن می کنم. اگر صفحه شلوغ است، من را ترک می کنم. اگر عکس تیره به نظر می رسد یا متن نامرتب به نظر می رسد، من به سرعت علاقه خود را از دست می دهم. این نقطه درد بسیاری از برندها است. ممکن است محصول خوب باشد، اما در نگاه اول آن را نشان نمی دهد. آموخته ام که ظاهر، تزیین نیست. بخشی از پیام است. نگاه تمیز به من کمک می کند به آنچه می بینم اعتماد کنم و به فضا توجه کنم. فضای سفید به چشمانم فضای استراحت می دهد. صفحه ای با متن بیش از حد و رنگ های بسیار سنگین احساس می شود. من نمی خواهم سخت کار کنم تا فقط یک پیشنهاد را درک کنم. می‌خواهم بدانم این کالا چیست، برای چه کسی است و چرا باید اهمیت بدهم. من یک بار دو قاب گوشی مشابه را آنلاین دیدم. یک عکس دارای پس‌زمینه ساده، یک مورد در مرکز و متن کوتاه در نزدیکی آن بود. دیگری پنج رنگ، شش خط کپی و سه نشان داشت. من ساده را انتخاب کردم. نه به این دلیل که شیک به نظر می رسید. چون واضح به نظر می رسید. اگر احساس می کنید صفحه شما تمیز است، من بیشتر می مانم. یک پیام واضح به من کمک می کند سریعتر تصمیم بگیرم و به دنبال یک ایده اصلی هستم. اگر یک برند سعی کند یکباره بیش از حد بگوید، من شروع به شک کردم به پیام. من صفحه ای را ترجیح می دهم که با تمرکز صحبت کند. یک مشکل یک وعده یک قدم بعدی وقتی کپی را می نویسم یا مرور می کنم، از خودم می پرسم: - می خواهم خواننده ابتدا به چه چیزی توجه کند؟ - چه نقطه دردی دارم حل می کنم؟ - بعد چه اقدامی باید انجام شود؟ یک برند مراقبت از پوست می تواند یک روتین صبحگاهی را نشان دهد. یک مارک قهوه می‌تواند یک میز شلوغ و یک فنجان در آن نزدیکی نشان دهد. یک برند کوله پشتی می تواند ذخیره سازی، راحتی و استفاده روزانه را در یک تصویر نشان دهد. اگر تصویر از قبل داستان را بیان می کند، نیازی به سخنرانی طولانی ندارم. زندگی واقعی کمک می‌کند پیام واقعی باشد. من به نمونه‌های زندگی روزمره بیشتر از ادعاهای صیقلی اعتماد دارم. یک نانوایی کوچک در نزدیکی خانه من عکس های ساده ای از نان روی میز چوبی منتشر می کند. بدون فروش سخت بدون متن بلند فقط نان تازه، نور از پنجره، و یادداشتی کوتاه درباره آنچه در آن روز از تنور بیرون آمد. مردم نظر می دهند، به اشتراک می گذارند و بازدید می کنند. تصویر واقعی به نظر می رسد، بنابراین پیام واقعی به نظر می رسد. من همین الگو را با یک سالن ورزشی محلی دیده ام. بهترین پست آنها یک تبلیغ صیقلی نبود. این عکسی از عضوی بود که قبل از کلاس کفش ها را می بندد، با یک خط کوتاه در مورد شروع آهسته و ثابت ماندن. که احساس انسان کرد. که به زندگی روزمره نزدیک بود. پاسخ‌های بیشتری نسبت به آگهی براقی که هفته قبل پخش کردند دریافت کرد. صحنه های واقعی اعتماد را ایجاد می کند زیرا می توانم خودم را در آنجا تصور کنم. طراحی ساده از فروش پشتیبانی می کند که من به کل صفحه نگاه می کنم، نه تنها محصول. طراحی خوب سعی نمی کند مرا تحت تاثیر نویز قرار دهد. منو راهنمایی میکنه متن خوانا می ماند. دکمه ها برجسته می شوند. رنگ ها با حال و هوای محصول مطابقت دارند. تصویر و کپی با هم کار می کنند. به این صورت است که من یک صفحه را از طرف خود بررسی می کنم: - می پرسم آیا محصول اصلی به یکباره برجسته است - بررسی می کنم که آیا متن روی صفحه تلفن به راحتی خوانده می شود - من به دنبال یک عمل واضح می گردم، نه سه - می بینم که آیا عکس با وعده اش مطابقت دارد - متوجه می شوم که آیا صفحه احساس آرامش می کند یا شلوغ وقتی این قسمت ها با هم کار می کنند، احساس آمادگی بیشتری برای حرکت به جلو دارم. کلمات باید با آنچه من می بینم مطابقت داشته باشند، زمانی که به نظر می رسد مانند یک شخص باشد، نه یک متن. اگر عکسی یک چراغ رومیزی کوچک را نشان می‌دهد، متن نباید مانند یک دستگاه غول‌پیکر به نظر برسد. اگر محصولی به من در صرفه جویی در فضا کمک می کند، آن را به وضوح بگویید. اگر برای استفاده روزانه ساخته شده است، استفاده روزانه را نشان دهید. وقتی که بصری و کلمات به جهات مختلف کشیده می شوند، علاقه ام را از دست می دهم. من خطوطی را دوست دارم که مستقیماً به نظر برسند: - حمل آسان - ساخته شده برای استفاده روزانه - ساخته شده برای فضاهای کوچک - متناسب با یک روال شلوغ - واضح از اولین نگاه این خطوط کار می کنند زیرا به من خواندن سریع می دهند. من نیازی به حدس زدن ندارم. قانون خودم ساده است اگر بتوانم پیشنهاد را با یک نگاه درک کنم، به راه خود ادامه می دهم. اگر نتوانم، دور می روم. این قانون نحوه نوشتن و بررسی محتوا را شکل داده است. من طرح را باز نگه می دارم. من پیام را کوتاه نگه می دارم. من محصول را در یک محیط واقعی نشان می دهم. نویز اضافی را حذف می کنم. اجازه دادم صفحه نفس بکشد. ظاهر قوی جایگزین ارزش خوب نمی شود. این به ارزش فرصتی برای دیده شدن می دهد. این همان بخشی است که بسیاری از صفحات آن را از دست می دهند. آنها چیز مفیدی دارند، اما اولین نمای آن را پنهان می کند. من همیشه وقتی به صفحه، پست یا عکس محصول نگاه می کنم به این نقطه برمی گردم. نگاه اول تمام داستان نیست، اما تصمیم می‌گیرد که برای خط بعدی بمانم یا نه.

این را بارها دیده‌ام: یک برند یک بار بازدید، یک کلیک، یک نگاه می‌شود و حتی قبل از اینکه مشتری پیشنهاد را بخواند، فروش را از دست می‌دهد. مشکل همیشه محصول نیست. خیلی وقت ها مشکل در نگاه اول است. من فکر می‌کنم اولین برداشت‌ها مانند یک بحث فروش بی‌صدا عمل می‌کنند. یک بازدیدکننده در صفحه ای قرار می گیرد، لوگو، رنگ ها، کلمات، عکس و طرح بندی را اسکن می کند. اگر صفحه به‌هم ریخته، نامطمئن یا به سختی قابل اعتماد باشد، افراد آن را ترک می‌کنند. آنها همیشه شکایت نمی کنند. آنها فقط ادامه می دهند. به همین دلیل است که قبل از اینکه برندی را در مقابل خریداران قرار دهم، یک سوال ساده می‌پرسم: آیا برند برای اولین نگاه آماده است؟ من با چهره برند شروع می کنم. لوگو، بنر، عکس پروفایل و تصویر اصلی باید احساس کنند که متعلق به یک برند هستند. من یک بار با یک فروشنده کوچک مراقبت از پوست کار کردم که محصول قوی داشت، اما صفحه محصول ناهموار به نظر می رسید. لوگو واضح بود، عکس ها تیره بودند و سبک متن مدام تغییر می کرد. مردم جزئیات را می‌پرسیدند، سپس دیگر پاسخ نمی‌دادند. بعد از اینکه سبک بصری را تمیز کردیم و از عکس‌های روشن‌تر محصول استفاده کردیم، اعتماد به صفحه آسان‌تر شد. محصول تغییر نکرد. نگاه انجام داد. به کلمات آغازین هم دقت می کنم. بسیاری از برندها در ابتدا بیش از حد در مورد خود صحبت می کنند. آنها می گویند چه کار می کنند، چه مدت کار کرده اند و چقدر خوب هستند. من فکر می کنم خریداران بیشتر به مشکل خود اهمیت می دهند. آنها می خواهند بدانند که آیا برند درد آنها را درک می کند یا خیر. بنابراین من افتتاحیه را از سمت خریدار می نویسم. به عنوان مثال: من به برندی نیاز دارم که در نگاه اول واضح باشد. من باید بدانم محصول چیست، به چه کسانی کمک می کند و چرا باید بمانم. من به صفحه ای نیاز دارم تا قبل از اینکه دور شوم به شکم پاسخ دهد. این نوع افتتاح به لحظه واقعی صحبت می کند که خریدار هنوز در حال تصمیم گیری است. اون لحظه کوتاهه خیلی کوتاه یک برداشت اولیه قوی همچنین به ساختار تمیز نیاز دارد. من فضای ساده بین خطوط را دوست دارم. من بلوک های کوتاه متن را دوست دارم. من یک ایده اصلی را در هر پاراگراف دوست دارم. وقتی صفحه شلوغ است، چشم خسته می شود. وقتی صفحه احساس می‌کند باز است، مردم به خواندن ادامه می‌دهند. چکی که من استفاده می کنم این است: - آیا صفحه نشان می دهد که برند فوراً چه چیزی را می فروشد؟ - آیا می توانم بگویم محصول برای چه کسی است؟ - آیا در متن از کلمات ساده استفاده شده است؟ - آیا عکس ها با پیام مطابقت دارند؟ - آیا اسکن صفحه روی گوشی آسان است؟ اگر بتوانم به این پنج نکته پاسخ مثبت بدهم، برند در جایگاه بهتری قرار دارد. اعتماد همچنین از جزئیاتی که واقعی هستند رشد می کند. ستایش توخالی را دوست ندارم. من از خطوط مبهم که همه چیز را می گوید و هیچ چیز را ثابت نمی کند، خوشم نمی آید. خریدار می تواند چنین نوشته ای را حس کند. اعتماد واقعی از حقایق کوچک و روشن ناشی می شود. یک مثال واقعی در اینجا کمک می کند. یکی از فروشنده‌های کالاهای خانگی که می‌شناختم صفحه‌ای داشت که می‌گفت این اقلام «برای هر خانه‌ای عالی هستند». این به نظر گسترده بود، اما به خریدار کمکی نکرد. ما کپی را تغییر دادیم تا یک مورد استفاده واقعی را نشان دهد: «من این سبد را نزدیک در نگه می‌دارم تا کلیدها، پست‌ها و اقلام کوچکی که قبلا گم می‌شدند.» آن یک خط بیشتر احساس انسانی می کرد. به خریدار عکس داد. پس از آن، فروش افزایش یافت، نه به دلیل تبلیغات، بلکه به این دلیل که استفاده از صفحه آسان‌تر بود. من همچنین فکر می کنم صدای برند مهم است. یک برند می تواند آرام، گرم، مستقیم یا دوستانه به نظر برسد. نباید سفت به نظر برسد. نباید اینطور به نظر برسد که به طور همزمان توسط پنج نفر نوشته شده است. وقتی لحن بیش از حد تغییر می کند، خریداران آن را احساس می کنند. من با پرسیدن یک سوال صدا را ثابت نگه می دارم: اگر من جای مشتری بودم، آیا این را با صدای بلند می گفتم؟ اگر پاسخ منفی است، آن را بازنویسی می کنم. بحث اثبات هم هست. منظورم ادعاهای بلند نیست. منظورم مدرک مفیده یک عکس واضح از محصول، یک مورد استفاده کوتاه، یک یادداشت مشتری ساده، یک خط مشی بازگشت تمیز، یا یک وعده خدمات کوتاه می تواند بیش از یک فروش طولانی باشد. مردم سر و صدای کمتر و عقل بیشتری می خواهند. عادت خودم این است که یک صفحه برند را در سه مرحله آزمایش کنم. سه ثانیه نگاهش می کنم. می پرسم برند چه می فروشد؟ می پرسم چرا باید اهمیت بدهم. اگر نتوانم به هر دو پاسخ دهم، صفحه نیاز به کار دارد. آن آزمون صادقانه است. این نشان دهنده رفتار بسیاری از خریداران است. آنها هر خط را نمی خوانند. اسکن می کنند. قضاوت می کنند. آنها سریع تصمیم می گیرند. بنابراین اگر می‌خواهید برندتان برای اولین نگاه آماده باشد، پیام را ساده نگه دارید، طرح‌بندی را تمیز نگه دارید و صدای انسان را حفظ کنید. محصول را به گونه ای نشان دهید که درک آن آسان باشد. با نیاز خریدار صحبت کنید، نه فقط داستان خودتان. از مثال های واقعی استفاده کنید. کلمات اضافی که سرعت صفحه را کاهش می دهند را حذف کنید. من متوجه شده ام که فروش خوب اغلب قبل از شروع زمین شروع می شود. آنها زمانی شروع می شوند که برند احساس می کند شفاف، آرام و به راحتی قابل اعتماد است. این اولین برداشتی است که من سعی می کنم هر بار که یک برند را در مقابل یک خریدار قرار می دهم ایجاد کنم.

من این را بارها در کارم دیده‌ام: یک محصول خوب را اگر صاف، نامرتب یا اعتماد کردن به آن سخت به نظر برسد، همچنان می‌توان نادیده گرفت. مردم همیشه بهترین گزینه را نمی خرند. آن‌ها اغلب یکی را انتخاب می‌کنند که درک آن راحت‌تر است. آنها به عکس، چیدمان، رنگ ها، کلمات و اولین خطی که چشم را جلب می کند نگاه می کنند. اگر بیرون احساس ضعف کند، ممکن است درون هرگز فرصتی پیدا نکند. من هم این درد را احساس می‌کنم، زیرا می‌دانم چقدر برای یک محصول، یک خدمت یا یک برند تلاش می‌شود. کار ممکن است محکم باشد. ممکن است ارزش واقعی باشد. با این حال، اگر ارائه کسل کننده به نظر برسد، نتیجه می تواند ضعیف باشد. به همین دلیل است که من قبل از اینکه از کسی بخواهم انتخاب کند، به ظاهر همه چیز توجه زیادی می کنم. دیدگاه من ساده است: طراحی به تنهایی دکوراسیون نیست. بخشی از پیام است. وقتی به کسب‌وکاری کمک می‌کنم خودش را بهتر نشان دهد، با مشکل اصلی شروع می‌کنم. اکثر مردم کمبود ارزش ندارند. آنها فاقد ارائه واضح هستند. آنها زیاد می گویند، خیلی کم نشان می دهند یا باعث می شوند صفحه شلوغ شود. خواننده احساس خستگی می کند و می رود. من این را با انجام چند مرحله حل می کنم. 1. نکته اصلی را آسان کنید که من همیشه یک سوال از خودم می پرسم: خواننده در سه ثانیه چه چیزی را باید بفهمد؟ اگر پاسخ واضح نیست، کلمات اضافی را قطع می کنم و نویز را حذف می کنم. یک تصویر قوی، یک مزیت واضح و یک ایده مستقیم می تواند بیش از یک بلوک متن طولانی انجام دهد. من یک بار با یک شمع فروش کوچک کار کردم. شمع ها دست ساز، تمیز و بوی خوبی بودند. با این حال، صفحه محصول تاریک و شلوغ به نظر می رسید. عکس ها روی میز آشپزخانه با نور ترکیبی گرفته شده اند. متن طولانی بود و قیمت بسیار دور از تصویر محصول بود. ما طرح را تغییر دادیم. ما از نور ملایم، پس‌زمینه ساده و کپی کوتاهی استفاده کردیم که عطر، اندازه و مورد استفاده را توضیح می‌داد. صفحه احساس آرامش بیشتری داشت. مردم می توانستند محصول را به سرعت درک کنند. فروشنده به من گفت که بازدیدکنندگان بیشتری در صفحه ماندند و سوال پرسیدند. این تغییر از یک معجزه ناشی نشد. از ارائه بهتر ناشی شد. 2. از فضای سفید با احتیاط استفاده کنید من فضای صفحه را دوست دارم. یک صفحه شلوغ باعث می شود چشم بیش از حد کار کند. فضای خالی به خواننده استراحت می دهد. این کمک می کند تا هر قسمت به تنهایی بایستد. وقتی می نویسم یا طراحی می کنم، فضایی را در اطراف پیام اصلی باز می کنم. من می خواهم خواننده بدون فشار مطالب را طی کند. این در صفحات محصول، صفحات خدمات و پست های اجتماعی اهمیت دارد. اگر هر خط برای جلب توجه بجنگد، هیچ چیز برنده نمی شود. فاصله‌گذاری تمیز باعث می‌شود اعتماد به محتوا آسان‌تر شود. 3. نشان دادن نتیجه، نه تنها مورد مردم می خواهند ببینند که چگونه چیزی در زندگی آنها قرار می گیرد. پیراهن فقط پارچه نیست. این چیزی است که فرد در یک جلسه، یک شام یا پیاده روی در شهر می پوشد. ابزار خانگی فقط یک ابزار نیست. صرفه جویی در زمان، کاهش تلاش و انجام کار با استرس کمتر است. سعی می کنم بنویسم و ​​کاربرد نهایی را نشان دهم. که به خواننده تصویری در ذهن می دهد. یک تصویر واضح می تواند علاقه را سریعتر از یک لیست فنی جابجا کند. 4. لحن را صادقانه نگه دارید من هرگز کلماتی را که خیلی بزرگ یا خیلی بلند به نظر می رسند دوست ندارم. مردم را دچار تردید می کنند. حقیقت ساده بهتر عمل می کند. من حقایق واضح، مزایای ساده و موارد استفاده واقعی را ترجیح می دهم. اگر محصولی نرم، قوی، سبک یا به راحتی تمیز می شود، این را مستقیماً می گویم. اگر خدماتی به صرفه جویی در تلاش کمک کند، توضیح می دهم که تلاش به کجا می رود. اگر نتیجه به کاربر بستگی دارد، من هم می گویم. اعتماد زمانی رشد می کند که پیام واقعی باشد. 5. ظاهر را با خریدار مطابقت دهید همه مخاطبان یک سبک را نمی خواهند. یک مخاطب جوان ممکن است به رنگ های پررنگ و خطوط سریع پاسخ دهد. یک خریدار خانه ممکن است لحن های آرام و کلمات ثابت را ترجیح دهد. یک مشتری تجاری ممکن است نظم، ساختار تمیز و یک مسیر مستقیم برای تماس را بخواهد. من فکر می کنم این بخش اغلب از دست رفته است. مردم سبکی را که دوست دارند کپی می کنند، نه سبکی که خریدارشان نیاز دارد. این می تواند پیام را ضعیف کند. محتوای زیبا همچنان باید برای کسی که آن را بخواند مناسب باشد. قانون خودم این است: من نمی‌پرسم "آیا آن را دوست دارم؟" می پرسم، "آیا خریدار احساس راحتی و شفافیت می کند؟" 6. یک پیام را در هر بلوک نگه دارید. وقتی یک بلوک سعی می کند قیمت، سبک، استفاده، اعتماد و داستان برند را به یکباره توضیح دهد، خواننده تمرکز خود را از دست می دهد. من ایده را به بخش های کوچک تقسیم کردم. یک بلوک برای نقطه درد. یک بلوک برای نتیجه. یک بلوک برای اثبات یک بلوک برای عمل. این امر اسکن محتوا را آسان تر می کند. همچنین به خواننده کمک می کند تا نکته اصلی را به خاطر بسپارد. یک حقیقت ساده پشت همه اینها نهفته است. اگر ظاهر خوبی نداشته باشد، اغلب انتخاب نمی شود. این بدان معنا نیست که زیبایی بیش از ارزش اهمیت دارد. این بدان معناست که ارزش به شکل واضحی نیاز دارد. بهترین کار هنوز به صورت تمیز نیاز دارد. بهترین محصول هنوز نیاز به دید اول قوی دارد. بهترین پیام همچنان به صفحه ای نیاز دارد که خواندن آن آسان باشد. من این راه سخت را یاد گرفتم و به یادگیری آن ادامه می دهم. وقتی بیرون را واضح‌تر می‌کنم، درون فرصت بیشتری برای صحبت کردن پیدا می‌کند. وقتی بهم ریختگی را حذف می کنم، ارزش واقعی خودنمایی می کند. وقتی با ذهن خواننده می نویسم، پیام کمتر اجباری و طبیعی تر به نظر می رسد. این استانداردی است که من در حال حاضر استفاده می کنم. ساده تمیز. صادقانه. آسان برای انتخاب.

من بارها و بارها همین مشکل را می بینم: خریداران سریع نگاه می کنند، سریع مقایسه می کنند و سریع ترک می کنند. این بدان معناست که محصول من فقط یک لحظه کوتاه برای ایجاد یک علامت واضح دارد. اگر صفحه محصول به هم ریخته باشد، عکس‌ها ساده به نظر برسند، یا پیام مبهم به نظر برسد، افراد بدون پرسیدن سوال به کار خود ادامه می‌دهند. آنها نیازی به توضیح طولانی ندارند. آنها به یک دلیل سریع برای مراقبت نیاز دارند. من این را از تماشای نحوه خرید مردم به صورت آنلاین و فروشگاهی یاد گرفتم. یک مشتری ممکن است پنج برگه را باز کند، هر کدام را برای چند ثانیه اسکن کند، سپس بیشتر آنها را ببندد. اگر محصول من فوراً برجسته نشود، فرصت صحبت را از دست می دهم. چیزی که من روی آن تمرکز می کنم ساده است. من درک محصول را در یک نگاه آسان می کنم. من ارزش را آسان می کنم. قدم بعدی را آسان می کنم. در اینجا نحوه انجام آن است. من با یک نکته روشن شروع می کنم. یک محصول نباید سعی کند همه چیز را یکجا بیان کند. وقتی سعی می‌کنم همه ویژگی‌ها را فهرست کنم، پیام ضعیف می‌شود. مردم واضح ترین ایده را به خاطر می آورند، نه طولانی ترین آن را. بنابراین من یک سوال از خودم می پرسم: دلیل اصلی انتخاب خریدار این محصول چیست؟ اگر من یک بطری آب بفروشم، ممکن است پاسخ آن آسان باشد. اگر چراغ رومیزی بفروشم جواب ممکن است نور ملایم برای دیر کار باشد. اگر من یک کالای مراقبت از پوست را بفروشم، پاسخ ممکن است مراقبت روزانه ساده از پوست خشک باشد. من آن نقطه را در جلوی صفحه، روی بسته بندی و در صورت نیاز در متن تصویر اصلی نگه می دارم. یک پیام یک تمرکز این اغلب برای اینکه محصول تیزتر شود کافی است. من اولین تصویر را کاری واقعی انجام می دهم. بسیاری از صفحات محصول افراد را حتی قبل از اسکرول از دست می دهند. عکس اول باید به یک سوال سریع پاسخ دهد: این چیست؟ برای کیست؟ چرا باید اهمیت بدهم؟ من از روشنایی تمیز، پس زمینه ساده و زاویه واضح استفاده می کنم. اگر محصول ویژگی خاصی داشته باشد آن را نشان می دهم. اگر در یک مجموعه بیاید، من مجموعه کامل را نشان می دهم. اگر اندازه مهم است، من یک مرجع مقیاس را در نزدیکی خود قرار می دهم. یک بار دیدم که یک ابزار آشپزخانه کوچک بعد از تغییر عکس توسط فروشنده توجه بیشتری را به خود جلب کرد. تصویر قدیمی ابزار را به تنهایی روی پس‌زمینه سفید نشان می‌داد. تصویر جدید آن را در کنار یک دست و یک کاسه نشان می‌دهد که اندازه و استفاده را بلافاصله واضح می‌کند. محصول تغییر نکرد. ارائه انجام شد. من مثل یک خریدار می نویسم نه مثل یک بروشور برند. خریداران همیشه به خطوط صیقلی اهمیت نمی دهند. آنها به مشکل خود اهمیت می دهند. وقتی کپی می‌نویسم، از کلمات ساده‌ای استفاده می‌کنم که با طرز فکر یک فرد مطابقت دارد: آیا این کار من را نجات می‌دهد؟ آیا این با فضای من سازگار است؟ آیا این دوام خواهد داشت؟ آیا تمیز کردن آن آسان خواهد بود؟ آیا آن طور که من انتظار دارم کار خواهد کرد؟ آن سبک صادقانه به نظر می رسد. سریعتر از ادعاهای بزرگ اعتماد ایجاد می کند. من از خطوط ضعیفی مانند "بهترین راه حل" یا "یک مورد ضروری" اجتناب می کنم. این عبارات خالی به نظر می رسند. من اثبات ساده را ترجیح می دهم. اگر محصول به راحتی تمیز می شود، من می گویم چگونه. اگر از مواد محکم استفاده می کند می گویم چه متریالی است. اگر در یک اتاق کوچک خوب کار کند، اندازه و مورد استفاده را می گویم. من از طریق جزئیات اثبات می کنم. یک خریدار بیشتر از تمجید به جزئیات اعتماد دارد. سعی می‌کنم شامل موارد زیر باشد: نام متریال سایز واضح چه چیزی شامل نحوه استفاده از آن چه مشکلی را حل می‌کند چه نوع فردی مناسب است این نکات کوچک به خریدار کمک می‌کند محصول را در زندگی روزمره تصویر کند. به عنوان مثال، اگر من یک پایه لپ تاپ بفروشم، فقط نمی گویم که از راحتی پشتیبانی می کند. من می گویم این صفحه نمایش را بالا می برد، به تمیز نگه داشتن میز کمک می کند و فضای بیشتری را برای صفحه کلید یا نوت بوک به کاربر می دهد. این واقعی به نظر می رسد زیرا به یک تنظیم میز واقعی نگاشت می شود. من اصطکاک را از صفحه حذف می کنم. اگر مسیر خرید سخت باشد، یک محصول می تواند متمایز شود و همچنان شکست بخورد. بنابراین من جزئیاتی را که اغلب سرعت افراد را کند می کند بررسی می کنم: آیا اندازه آن آسان است؟ آیا رنگ به وضوح نشان داده شده است؟ آیا مورد استفاده واضح است؟ آیا عکس ها هماهنگ هستند؟ آیا متن یک نکته را بارها تکرار می کند؟ من صفحه را تمیز نگه می دارم. متن بیش از حد می تواند نکته اصلی را پنهان کند. ادعاهای زیاد می تواند باعث شود مردم نسبت به محصول شک کنند. چیدمان منظم به حرکت چشم بدون تلاش کمک می کند. من به صفحه نمایش موبایل هم فکر می کنم. بسیاری از خریداران از طریق تلفن می خوانند. که همه چیز را تغییر می دهد. خطوط کوتاه بهتر کار می کنند. فاصله خالی بهتر عمل می کند. بلوک های بصری بزرگ بهتر عمل می کنند. اگر پاراگراف روی دسکتاپ سنگین به نظر برسد، در گوشی حتی سنگین‌تر به نظر می‌رسد. من ایده ها را به قسمت های کوچک تقسیم می کنم تا صفحه احساس باز شدن داشته باشد. به کنتراست هم توجه می کنم. اگر محصولی رنگ روشن دارد، در برخی از تصاویر از پس زمینه تیره تر استفاده می کنم. اگر قطعات کوچکی دارد، بزرگنمایی می‌کنم. اگر برای هدیه است، آن را در محیطی نشان می‌دهم که طبیعی باشد، نه صحنه‌ای. یک مثال ساده به ذهنم می رسد. یکی از دوستان جعبه های ناهار عایق بندی شده را فروخت. فهرست اول دارای عکس های یکنواخت محصول و یک خط مبهم در مورد کیفیت بود. فروش کند بود. سپس تصویر اصلی را تغییر داد تا جعبه ناهار را باز نشان دهد و محفظه های جداگانه قابل مشاهده باشد. او یک یادداشت واضح در مورد اندازه، تمیز کردن، و آنچه در داخل قرار می گیرد اضافه کرد. مردم آن را سریعتر درک کردند. انتخاب محصول راحت تر بود. این همان چیزی است که برجسته شدن اغلب به معنای آن است. نه بلندتر درخشان تر نیست فقط واضح تر من همچنین برای جزئیات کوچک انسان فضا ایجاد می کنم. یک محصول زمانی قوی‌تر می‌شود که به یک عادت یا مشکل واقعی متصل شود. من ممکن است به یک صبح عجولانه، یک میز شلوغ، یک آشپزخانه کوچک، یک رفت و آمد، یک دفتر مشترک، یا تلاش والدینی که سعی می کنند همه چیز را مرتب نگه دارند، اشاره کنم. این صحنه ها به خریدار کمک می کند تا خود را در حال استفاده از محصول ببیند. لحن را آرام و مستقیم نگه می دارم. من سعی نمی کنم زیاد فشار بیاورم. من نمی نویسم که انگار تصمیمی را مجبور می کنم. جوری می نویسم که به کسی کمک می کنم گزینه ها را با استرس کمتر مقایسه کند. این همان محتوایی است که من به آن اعتماد دارم، و این همان محتوایی است که می‌خواهم مشتریان خودم نیز به آن اعتماد کنند. وقتی به محصولاتی که عملکرد بهتری داشتند نگاه می کنم، الگو همیشه مشابه است. درک محصول آسانتر بود. اسکن صفحه راحت تر بود. فایده اصلی راحت تر قابل توجه بود. این همان چیزی است که یک محصول را متمایز می کند. نه سر و صدا نه هیاهو معنی واضح، سریع نشان داده شده، با جزئیات کافی برای خریدار که بگوید، "بله، این همان چیزی است که من به دنبالش بودم."

من قبلاً فکر می کردم قیمت بخشی است که باعث می شود مردم تصمیم بگیرند. بعد از سال ها فروش چیز دیگری یاد گرفتم. مردم اول نگاه می کنند. سریع قضاوت می کنند. آنها قبل از اینکه بپرسند قیمت آن چقدر است، محصول را احساس می کنند. اگر ظاهر ضعیف به نظر می رسد، قیمت باید خیلی سخت کار کند. اگر ظاهر مناسب به نظر برسد، قیمت شانس مناسبی دارد. به همین دلیل است که من همیشه از ظاهر شروع می کنم. لوکس ساختگی نیست. دکوراسیون پر سر و صدا نیست. منظور من یک نگاه تمیز، یک پیام واضح و یک احساس است که با نیاز خریدار مطابقت دارد. وقتی محصولی را می فروشم، از خودم یک سوال می پرسم: آیا اگر برای اولین بار آن را ببینم، متوقف می شوم و به آن نگاه می کنم؟ اگر پاسخ منفی است، می دانم که کار دارم. من این را بارها دیده ام. یک کافی شاپ کوچک در مسیر من چیزی را در مورد دستور نوشیدنی تغییر نداد، اما پس از تغییر طراحی فنجان و نمایشگر پیشخوان، فروش آن بهبود یافت. مردم عکس گرفتند. افراد بیشتری وارد شدند. قهوه به محصول جدیدی تبدیل نشد. ظاهر به سادگی اعتماد را آسان تر می کرد. من همین موضوع را با یک فروشنده لباس که با او کار می کردم دیدم. پیراهن ها خوب بودند، اما عکس های محصول تخت بودند. پس زمینه بهم ریخته بود. رنگ کسل کننده به نظر می رسید. خریداران خیلی زود در مورد قیمت سوال کردند و بسیاری از آنها خارج شدند. بعد از اینکه آنها به نور بهتر، پس‌زمینه تمیزتر و عکس‌های مدل ساده‌تر روی آوردند، لحن تغییر کرد. مردم ابتدا در مورد اندازه، تناسب و پارچه پرسیدند. قیمت همچنان مهم بود، با این حال دیگر تمام بار را به دوش نمی کشید. این درسی است که در ذهن دارم. قبل از قیمت نگاه کنید نه چون قیمت مهم نیست. این کار را انجام می دهد. چون نگاه در را باز می کند. اگر بخواهم ظاهر کار خودش را انجام دهد، روی چند چیز تمرکز می کنم. - من بصری را تمیز نگه می‌دارم بسیاری از عناصر توجه را به خود جلب می‌کنند. من بهم ریختگی را پاک می کنم، چه در صفحه محصول، یک قفسه یا یک پوستر باشد. یک چیدمان ساده به استراحت چشم کمک می کند. - من ظاهر را با خریدار مطابقت می دهم یک مورد مراقبت از پوست باید احساس تازگی و آرامش داشته باشد. ابزار باید محکم باشد و به راحتی قابل اعتماد باشد. یک کالای هدیه باید احساس گرمی داشته باشد. من برای همه چیز از یک سبک استفاده نمی کنم. - محصول در حال استفاده را نشان می دهم صندلی در یک اتاق بهتر از کف خالی به نظر می رسد. کیف به نظر انسان بهتر از روی میز است. استفاده واقعی به مردم کمک می کند مالکیت را تصور کنند. - من پیام را کوتاه نگه می دارم و سعی نمی کنم یکباره زیاد بگویم. یک نقطه واضح قوی تر از پنج سیگنال مختلط است. اگر خریدار در یک نگاه ارزش را بفهمد، من نیمی از کار را انجام داده ام. - من از جزئیات صادقانه استفاده می کنم و از وعده های براق که با واقعیت مطابقت ندارند اجتناب می کنم. اگر مواد نرم باشد به زبان ساده می گویم. اگر مورد کوچک است، اندازه آن را به وضوح نشان می دهم. اعتماد از حقیقت آشکار رشد می کند. در کار خود متوجه شده ام که خریداران به ندرت از نگاه شفاف و صادقانه شکایت دارند. زمانی که احساس سردرگمی کنند ترک می کنند. به همین دلیل به عکس ها، بسته بندی، نمایش و صفحه آرایی توجه می کنم. خواندن صفحه محصول با فاصله تمیز آسان تر است. بسته ای با طراحی منظم هدیه دادن راحت تر است. قفسه فروشگاهی با سفارش راحت تر قابل اعتماد است. حتی یک تغییر کوچک می تواند احساس را تغییر دهد. یک بار به فروشنده ای کمک کردم که یک پوستر شلوغ را با یک عکس محصول ساده، یک خط کوتاه و فضای سفید کافی جایگزین کند. ترافیک یک شبه تغییر نکرد، اما سوالات تغییر کردند. مردم دیگر نپرسیدند: "این چیست؟" و شروع به پرسیدن کرد: "چگونه مقایسه می شود؟" آن جابجایی کوچک مهم بود. من همچنین یاد گرفتم که ظاهر نباید بیش از آنچه محصول می تواند ارائه دهد وعده دهد. این نکته خیلی مهم است. اگر بیرون را بیش از حد صیقلی جلوه دهم و درونم ضعیف به نظر برسد، شک ایجاد می کنم. خریداران ممکن است یک بار محصول را امتحان کنند، اما نمی مانند. من ترجیح می دهم ظاهری بسازم که متناسب با مورد واقعی باشد. پاک کردن آرام آسان برای درک. بنابراین وقتی روی یک محصول کار می‌کنم، این دستور ساده را در ذهن خود دنبال می‌کنم: متوجه شدن آن را آسان می‌کنم. من درک آن را آسان می کنم. من اعتماد کردن را آسان می کنم. من خرید را آسان می کنم. این راهی است که من بیشتر به آن اعتماد دارم. در پایان، قیمت ممکن است بحث را باز کند، اما ظاهر اغلب در را باز می کند. وقتی به آن دستور احترام می گذارم، تلاش کمتری را هدر می دهم و پاسخ های بهتری دریافت می کنم. نزدیک شدن به محصول آسان تر است و خریدار احساس راحتی بیشتری می کند. این قانون من در حال حاضر است: اجازه دهید نگاه اولین نگاه را به خود جلب کند، سپس اجازه دهید ارزش خودش صحبت کند.

من دیده‌ام که بسیاری از ایده‌های خوب توجه را از دست داده‌اند، زیرا صفحه شلوغ، کسل‌کننده یا اسکن آن سخت به نظر می‌رسد. مردم وقتی احساس سردرگمی می کنند مدت زیادی نمی مانند. من احساس می کنم که هر برندی باید جذابیت بصری را به عنوان بخشی از پیام تلقی کند، نه تزئین بالای آن. وقتی محتوا می‌سازم، با یک سوال ساده شروع می‌کنم: آیا بازدیدکننده می‌تواند در چند ثانیه موضوع را بفهمد؟ اگر پاسخ منفی است، می دانم که چیدمان نیاز به کار دارد. من روی فاصله گذاری تمیز، خطوط کوتاه و یک ایده واضح در هر بلوک تمرکز می کنم. هدف من پر کردن صفحه نیست. هدف من هدایت چشم است. به صفحه‌ای که نفس می‌کشد، اعتماد کردن آسان‌تر می‌شود. صفحه‌ای که احساس می‌کند شلوغ است، اغلب افراد را از خود دور می‌کند، حتی زمانی که محصول یا خدمات جامد هستند. در اینجا نحوه برخورد من با آن است. من تیتر را ساده و مستقیم نگه می دارم. من می خواهم نکته اصلی سریع نشان داده شود. مردم قبل از خواندن اسکن می کنند. اگر خط اول مبهم احساس می شود، آنها ادامه می دهند. من از کلماتی استفاده می‌کنم که با نیاز کاربر مطابقت داشته باشد، نه عبارات فانتزی که هوشمندانه به نظر می‌رسند اما کم می‌گویند. من از یک فوکوس بصری در هر بخش استفاده می کنم. وقتی تعداد زیادی تصویر، نماد یا بلوک متن را کنار هم قرار می دهم، پیام ضعیف می شود. من یک تصویر قوی، یک نقطه اصلی و یک اقدام واضح را ترجیح می دهم. این باعث می شود صفحه را راحت تر دنبال کنید. همچنین به خواننده کمک می کند تا بداند کجای بعدی را باید جستجو کند. عمدا جای خالی می گذارم. فضای خالی فضای هدر رفته نیست. به چشم مکانی برای استراحت می دهد. همچنین باعث می شود محتوا احساس آرامش بیشتری داشته باشد. من صفحاتی با چیدمان متراکم و صفحاتی با اتاق تنفس بیشتر تست کرده ام. معمولاً خواندن صفحه تمیزتر آسان‌تر و قابل اعتمادتر است. من طراحی را با روحیه کاربر مطابقت می دهم. اگر بازدیدکننده‌ای بخواهد پاسخ‌های سریع بدهد، من طرح را کوتاه و مستقیم نگه می‌دارم. اگر صفحه نیاز به ایجاد اعتماد داشته باشد، من اثبات ساده ای مانند بازخورد مشتری، عکس محصول یا مثال کوتاهی از استفاده را اضافه می کنم. یکی از فروشگاه‌های آنلاینی که دیدم، فقط سبک تصویر محصول و فاصله‌های اطراف فراخوان برای اقدام را تغییر داد. صفحه محصول شروع به جدی‌تر شدن کرد و مردم مدت بیشتری در آن ماندند. پیشنهاد تغییر نکرد. ارائه انجام شد. من پیام را ثابت نگه می دارم. هنگامی که رنگ‌ها، فونت‌ها و لحن در جهت‌های مختلف کشیده می‌شوند، صفحه قدرت خود را از دست می‌دهد. سعی می‌کنم هر قطعه‌ای را طوری جلوه دهم که متعلق به همان داستان برند است. این به صفحه احساس ثابتی می دهد. همچنین باعث می شود کاربر در هنگام مطالعه تلاش کمتری کند. من صفحه را از دید کاربر تست می کنم. من فقط نمی پرسم: "آیا این زیبا به نظر می رسد؟" می پرسم: "آیا کسی می تواند این سریع را بفهمد؟" من نسخه را روی گوشی خواندم. من فاصله را بررسی می کنم. دنبال نقاطی می گردم که چشم گیر می کند. کلمات اضافی را زمانی که کمکی نمی کنند حذف می کنم. وقتی پیام را ارائه نمی‌کند، به هم ریختگی را کاهش می‌دهم. یک صفحه با ظاهر قوی بیشتر از ظاهر خوب انجام می دهد. این به افراد کمک می کند تا به اندازه کافی احساس امنیت کنند تا به راه خود ادامه دهند. به همین دلیل است که من جذابیت بصری را بخشی از نتیجه می‌دانم، نه جزییات جانبی. وقتی چیدمان تمیز باشد، پیام راحت تر به نظر می رسد. وقتی پیام آسان‌تر به نظر می‌رسد، اعتماد کمی سریع‌تر رشد می‌کند. این استانداردی است که من هر بار که می نویسم یا طراحی می کنم استفاده می کنم: صفحه را برای خواندن آسان، آسان برای اعتماد، و آسان برای دنبال کردن. برای هرگونه سؤال در مورد محتوای این مقاله، لطفاً با Guan Jianguang تماس بگیرید: mr.guan@yukunpack.com/WhatsApp +8613761377202.

نورمن 2004 طراحی احساسی چرا ما چیزهای روزمره را دوست داریم یا از آنها متنفریم Cialdini 2006 تأثیر روانشناسی متقاعدسازی Krug 2014 مرا وادار نکن فکر کنم بازبینی رویکرد عقل سلیم برای کاربردپذیری وب کلر 2013 مدیریت برند استراتژیک ساختمان مدیریت برند استراتژیک اصول جهانی طراحی لیندگارد فرناندس دودک و براون 2006 توجه زیبایی شناسی صفحه وب و اولین برداشت کاربران